W niedzielę odszedł wybitny aktor i ceniony pedagog Edward Linde-Lubaszenko, o czym poinformowała Polska Agencja Prasowa, powołując się na przekaz rodziny artysty.

Jego śmierć poruszyła środowisko teatralne i filmowe, które przez dekady obserwowało jego konsekwentną, pełną pasji drogę twórczą.

Edward Linde-Lubaszenko od 1973 roku był silnie związany z krakowskim Teatrem Starym, gdzie przez lata budował swój charakterystyczny styl sceniczny i zdobywał uznanie publiczności oraz krytyków.

W trakcie swojej bogatej kariery wystąpił w ponad siedemdziesięciu filmach, ponad stu dziesięciu przedstawieniach teatralnych oraz w przeszło osiemdziesięciu realizacjach Teatru Telewizji, pozostawiając po sobie imponujący dorobek artystyczny.

Jego role, zarówno dramatyczne, jak i charakterystyczne, zapadały w pamięć dzięki wyrazistej osobowości scenicznej oraz umiejętności nadawania postaciom psychologicznej głębi.

Artysta przez wiele lat dzielił się swoim doświadczeniem z młodymi adeptami sztuki aktorskiej jako wykładowca Akademii Sztuk Teatralnych imienia Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.

W tej uczelni pełnił również odpowiedzialną funkcję dziekana Wydziału Aktorskiego, aktywnie współtworząc program kształcenia kolejnych pokoleń aktorów.

W 1991 roku odebrał z rąk prezydenta Lecha Wałęsy nominację profesorską, co było potwierdzeniem jego autorytetu nie tylko na scenie, lecz także w środowisku akademickim.

Jego działalność pedagogiczna była często podkreślana przez studentów, którzy wspominali go jako wymagającego, ale jednocześnie życzliwego mentora.

Linde-Lubaszenko znany był z konsekwencji w pracy oraz ogromnego szacunku do rzemiosła aktorskiego, które traktował jako odpowiedzialność wobec widza i tradycji teatru.

W ciągu swojej kariery współpracował z wieloma wybitnymi reżyserami, uczestnicząc w projektach, które na trwałe zapisały się w historii polskiej sceny i kina.

Jego obecność na scenie wyróżniała się spokojną siłą, precyzją gestu oraz umiejętnością budowania napięcia bez zbędnych środków wyrazu.

W 2024 roku został uhonorowany Złotym Krzyżem Gloria Artis, jednym z najważniejszych odznaczeń przyznawanych za szczególne zasługi dla kultury.

To wyróżnienie podsumowało wieloletnią działalność artystyczną i edukacyjną, która miała realny wpływ na rozwój polskiego teatru.

Dla wielu widzów pozostanie przede wszystkim artystą wiernym scenie, a dla uczniów – nauczycielem, który uczył szacunku do zawodu i odpowiedzialności za słowo.

Jego odejście zamyka ważny rozdział w historii polskiej kultury, pozostawiając po sobie dorobek, który jeszcze przez długie lata będzie inspiracją dla kolejnych pokoleń twórców.