Wzrost od dawna traktowany jest jako powierzchowny szczegół w rozmowach randkowych, coś, o czym ludzie żartują lub co swobodnie wymieniają w profilach.

Jednak badania coraz częściej pokazują, że wzrost odgrywa o wiele ważniejszą rolę w romantycznym pociągu, niż wielu jest skłonnych przyznać.

Badanie opublikowane w czasopiśmie Frontiers in Psychology przygląda się bliżej wpływowi wzrostu na preferencje partnerów w różnych kulturach, ujawniając, że wybory te są kształtowane przez głębokie czynniki psychologiczne, społeczne i ewolucyjne, a nie przez prosty osobisty gust.

Naukowcy przeprowadzili ankietę wśród uczestników z wielu krajów, badając, jak wzrost wpływa na atrakcyjność w związkach krótko- i długoterminowych.

Wyniki nie były przypadkowym zbiorem opinii, ale uderzająco spójnym wzorcem. We wszystkich kulturach mężczyźni wykazywali silną tendencję do preferowania kobiet niższych od siebie, podczas gdy kobiety zdecydowanie preferowały mężczyzn wyższych.

U mężczyzn preferencja dla niższych kobiet wydaje się wynikać z połączenia biologii i uwarunkowań społecznych. Niższy wzrost u kobiet często podświadomie kojarzy się z młodością, płodnością i wrażliwością – cechami, które z ewolucyjnego punktu widzenia mogą sygnalizować potencjał reprodukcyjny. Chociaż współczesne randkowanie jest oczywiście dalekie od doboru partnera opartego na przetrwaniu, te starożytne sygnały wciąż wpływają na atrakcyjność na poziomie podświadomym.

Z psychologicznego punktu widzenia, kobiety niższego wzrostu są często postrzegane jako bardziej przystępne, łagodne i niegroźne. Te przekonania nie są obiektywnymi prawdami, lecz społecznymi konstruktami wzmacnianymi przez media, narracje kulturowe i tradycyjne role płciowe. Z biegiem czasu, powtarzające się zetknięcie z tymi skojarzeniami kształtuje preferencje, sprawiając, że wydają się one naturalne, a nie wyuczone.

Badanie wykazało również, że preferencje mężczyzn dotyczące wzrostu zmieniają się w zależności od celów związku. W związkach nieformalnych lub krótkoterminowych cechy fizyczne, takie jak wzrost, mogą być bardziej atrakcyjne. W relacjach długoterminowych preferencja dla niższego partnera często wiąże się z pragnieniem dopasowania, tradycyjną dynamiką związku lub poczuciem fizycznej ochrony. Nie oznacza to, że mężczyźni świadomie myślą w tych kategoriach, ale raczej, że te idee subtelnie wpływają na atrakcyjność.

Z drugiej strony, preferencje kobiet wobec wyższych mężczyzn są szeroko udokumentowane, a niniejsze badanie potwierdza te ustalenia. Wzrost u mężczyzn często wiąże się z siłą, dominacją i statusem społecznym. Wyżsi mężczyźni są często postrzegani jako bardziej pewni siebie, kompetentni i autorytatywni – cechy, które wiele kobiet uważa za atrakcyjne, zwłaszcza w kontekście długoterminowych związków.

Z ewolucyjnego punktu widzenia, wyższy wzrost u mężczyzn historycznie kojarzony był z ochroną i dostępem do zasobów. Nawet we współczesnych społeczeństwach, gdzie fizyczna ochrona jest mniej istotna, te symboliczne skojarzenia pozostają silne. Wzrost staje się wizualnym synonimem stabilności i niezawodności, nawet jeśli cechy te mają niewiele wspólnego z rzeczywistym charakterem.

Badania podkreślają, że preferencje kobiet dotyczące wzrostu stają się silniejsze, gdy oceniają partnerów w poważnych związkach, a nie w przelotnych spotkaniach. W długoterminowych relacjach, cechy takie jak poczucie bezpieczeństwa, niezawodność i siła emocjonalna zyskują na znaczeniu, a wzrost często staje się nierozerwalnie związany z tymi percepcjami. Nie oznacza to jednak, że kobiety świadomie utożsamiają wzrost z wartością, ale narracje kulturowe utrudniają odwrócenie tego skojarzenia.

Co ważne, badanie podkreśla, że ​​preferencje dotyczące wzrostu nie są regułą absolutną. Kontekst ma znaczenie. Indywidualne doświadczenia, normy kulturowe i osobiste kompleksy kształtują postrzeganie wzrostu. Na przykład kobieta, która ceni więź emocjonalną bardziej niż tradycyjne role płciowe, może nie przywiązywać dużej wagi do wzrostu. Podobnie mężczyzna, który ceni wspólne wartości lub zgodność intelektualną, może w ogóle nie uważać wzrostu za istotny.

Istotną rolę odgrywa również pochodzenie kulturowe. Chociaż ogólne wzorce występowały w różnych krajach, siła tych preferencji była zróżnicowana. W społeczeństwach o bardziej sztywnych normach płciowych różnice we wzroście były zazwyczaj silniej akcentowane. W kulturach bardziej egalitarnych preferencje były nadal obecne, ale mniej wyraźne. Sugeruje to, że o ile biologia może stanowić podstawę, kultura wzmacnia lub osłabia te tendencje.

Badanie wskazuje również, że wzrost wpływa na preferencje dotyczące partnera. Wyżsi mężczyźni częściej preferowali niższe kobiety, podczas gdy niżsi mężczyźni wykazywali się większą elastycznością. Podobnie, wyższe kobiety często deklarowały silniejszą preferencję dla wysokich mężczyzn, niekiedy pod wpływem oczekiwań społecznych lub lęku przed stygmatyzacją, a nie osobistego pociągu. Ta dynamika pokazuje, że preferencje są często kształtowane zarówno przez samoocenę, jak i pożądanie.

Kolejnym kluczowym odkryciem jest to, że preferencje dotyczące wzrostu są często względne, a nie absolutne. Większość uczestników nie poszukiwała skrajnych różnic, a raczej preferowała partnerów, którzy mieścili się w społecznie „oczekiwanym” przedziale wzrostu. Mężczyźni zazwyczaj preferowali kobiety niższe od siebie, ale nie drastycznie, podczas gdy kobiety preferowały mężczyzn wyższych, ale nie przytłaczająco wyższych. Sugeruje to, że atrakcyjność opiera się na równowadze i znajomości, a nie na skrajnościach.

Pomimo wyraźnych trendów, badacze starannie podkreślali, że indywidualne zróżnicowanie jest znaczne. Osobowość, doświadczenia życiowe, pewność siebie i inteligencja emocjonalna często przeważają nad cechami fizycznymi w rzeczywistych związkach. Wzrost może wpływać na początkowe zauroczenie, ale rzadko sam w sobie decyduje o długoterminowej satysfakcji.

Badanie ostatecznie podważa tezę, że preferencje dotyczące wzrostu są płytkie lub irracjonalne. Zamiast tego przedstawia je jako wynik wielowarstwowych wpływów – historii ewolucji, przekazów kulturowych, tożsamości osobistej i celów w związku, które oddziałują na siebie jednocześnie. Atrakcyjność nie jest prostą listą kontrolną, ale złożonym procesem kształtowanym przez czynniki, których ludzie często nie są świadomi.

Zamiast utrwalać stereotypy, odkrycia te zachęcają do głębszego zrozumienia, dlaczego ludzie są przyciągani do określonych cech. Wzrost ma znaczenie, ale nie w oderwaniu od innych czynników. Działa on równolegle z niezliczonymi innymi sygnałami, niektórymi biologicznymi, innymi społecznymi, a jeszcze innymi głęboko osobistymi.

Ostatecznie badania podkreślają szerszą prawdę o atrakcyjności dla innych: to, co preferujemy, rzadko jest przypadkowe. Nawet jeśli wierzymy, że nasze wybory są czysto indywidualne, często kierują nimi wzorce znacznie starsze i bardziej złożone, niż nam się wydaje.