Jej m\u0105\u017c wyjecha\u0142 w kolejn\u0105 podr\u00f3\u017c s\u0142u\u017cbow\u0105, a gdy tylko jego samoch\u00f3d znikn\u0105\u0142 za horyzontem, Irina, jego \u017cona, zadzwoni\u0142a do swojego kochanka. <\/p>\n\n\n\n
W ich planach nie by\u0142o sentymentalizmu – od dawna mia\u0142a do\u015b\u0107 swojej te\u015bciowej, schorowanej staruszki, kt\u00f3ra ingerowa\u0142a w jej \u017cycie i wymaga\u0142a sta\u0142ej opieki. \u201eCzas si\u0119 jej pozby\u0107 – szepn\u0119\u0142a Irina do telefonu, \u015bciskaj\u0105c w d\u0142oniach kluczyki do samochodu. Jej kochanek nie wyrazi\u0142 sprzeciwu.<\/p>\n\n\n\n
Tego samego wieczoru oboje zabrali staruszk\u0119 do lasu. Te\u015bciowa, cicha i s\u0142aba, ledwo rozumia\u0142a, co si\u0119 dzieje. Irina i jej wsp\u00f3lniczka zostawi\u0142y j\u0105 na polanie, rzucaj\u0105c na ziemi\u0119 kilka koc\u00f3w. Staruszka wpatrywa\u0142a si\u0119 w nich m\u0119tnymi oczami, nie wydaj\u0105c z siebie \u017cadnego d\u017awi\u0119ku, tylko powoli trz\u0119s\u0105c si\u0119 z zimna i strachu. Wilki, kt\u00f3re s\u0142yszeli w oddali, zbli\u017ca\u0142y si\u0119 coraz bardziej. Irina pospiesznie wr\u00f3ci\u0142a do samochodu, czuj\u0105c w sobie zimn\u0105 pustk\u0119.<\/p>\n\n\n\n