Alexander wszed\u0142 do kawiarni, aby napi\u0107 si\u0119 kawy i z\u0142apa\u0107 oddech po d\u0142ugim dniu pracy. By\u0142o to zwyk\u0142e miejsce, do kt\u00f3rego czasami chodzi\u0142 po pracy i nie spodziewa\u0142 si\u0119 niczego specjalnego. Ale kiedy mija\u0142 stoliki, nagle oniemia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przy jednym ze stolik\u00f3w siedzia\u0142a kobieta, kt\u00f3rej nie widzia\u0142 od 25 lat – Irina, jego pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107. Rozstali si\u0119, gdy byli jeszcze m\u0142odzi, pe\u0142ni nadziei i ambicji, ale \u017cycie poprowadzi\u0142o ich r\u00f3\u017cnymi drogami. Alexander by\u0142 zszokowany tym niespodziewanym spotkaniem. Niewiele si\u0119 zmieni\u0142a – te same oczy, to samo lekkie przechylenie g\u0142owy.<\/p>\n\n\n\n
Ale jego uwaga natychmiast zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 na m\u0142odego ch\u0142opaka siedz\u0105cego obok niej. Mia\u0142 oko\u0142o dwudziestu lat i co\u015b w nim wydawa\u0142o si\u0119 bole\u015bnie znajome. Przypomina\u0142 mu jego samego w m\u0142odo\u015bci: te same rysy twarzy, ta sama postawa, a nawet gesty. To odkrycie przeszy\u0142o go jak uderzenie pioruna. Alexander zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce ten m\u0142ody cz\u0142owiek mo\u017ce by\u0107 synem, o kt\u00f3rego istnieniu nigdy nie wiedzia\u0142. Czas zatrzyma\u0142 si\u0119 na chwil\u0119, a w jego g\u0142owie pojawi\u0142y si\u0119 my\u015bli o tym, jak inaczej potoczy\u0142oby si\u0119 jego \u017cycie, gdyby sprawy potoczy\u0142y si\u0119 inaczej.<\/p>\n\n\n\n