Tanya uko\u0144czy\u0142a z wyr\u00f3\u017cnieniem studia pedagogiczne i marzy\u0142a o studiach uniwersyteckich. Jednak jej marzenia nie mia\u0142y si\u0119 spe\u0142ni\u0107. Jej ojciec uleg\u0142 powa\u017cnemu wypadkowi i sp\u0119dzi\u0142 d\u0142ugi czas w szpitalu. Kiedy zosta\u0142 wypisany ze szpitala, matka wzi\u0119\u0142a urlop, aby opiekowa\u0107 si\u0119 nim w domu, dop\u00f3ki nie przyzwyczai si\u0119 do w\u00f3zka inwalidzkiego.<\/p>\n\n\n\n
W ich mie\u015bcie nie by\u0142o uniwersytetu, musieli uda\u0107 si\u0119 do o\u015brodka regionalnego. Tania postanowi\u0142a, \u017ce z\u0142o\u017cy podanie w nast\u0119pnym roku. Nie mog\u0142a zostawi\u0107 rodzic\u00f3w samych w tak trudnym okresie. Znalaz\u0142a prac\u0119 w szkole.<\/p>\n\n\n\n
Lekarze zapewniali, \u017ce z czasem ojciec wr\u00f3ci do zdrowia, je\u015bli b\u0119dzie wykonywa\u0142 specjalne \u0107wiczenia, masa\u017ce i przyjmowa\u0142 leki. Matka sprzeda\u0142a dacz\u0119, aby zatrudni\u0107 instruktora fizjoterapii, masa\u017cyst\u0119 i kupi\u0107 leki. Jednak ojciec nigdy nie wsta\u0142 z w\u00f3zka inwalidzkiego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDosy\u0107 ju\u017c marnowania pieni\u0119dzy. Niczego mi nie potrzeba, i tak nie wstan\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 pewnego dnia.<\/p>\n\n\n\n
Jego charakter si\u0119 pogorszy\u0142, sta\u0142 si\u0119 kapry\u015bny i podejrzliwy, doszukiwa\u0142 si\u0119 wad we wszystkim. Oczywi\u015bcie najbardziej cierpia\u0142a na tym matka. Je\u015bli dzwoni\u0142, musia\u0142a rzuci\u0107 wszystko i biec do niego. Zazwyczaj chcia\u0142 si\u0119 napi\u0107, o co\u015b zapyta\u0107, albo po prostu pogada\u0107. A w tym czasie obiad pali\u0142 si\u0119 na kuchence.<\/p>\n\n\n\n
– Sasza, mog\u0142e\u015b sam p\u00f3j\u015b\u0107 do kuchni. Ale teraz ziemniaki si\u0119 przypali\u0142y – zgani\u0142a go mama.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Moje \u017cycie si\u0119 spali\u0142o, a tobie \u017cal ziemniak\u00f3w. \u0141atwo ci m\u00f3wi\u0107, jeste\u015b na nogach. Co takiego trudnego w przyniesieniu szklanki wody? \u2013 zdenerwowa\u0142 si\u0119 ojciec.<\/p>\n\n\n\n
W przyp\u0142ywie emocji potrafi\u0142 rzuci\u0107 w matk\u0119 szklank\u0105 lub talerzem. Coraz cz\u0119\u015bciej ojciec prosi\u0142 j\u0105 o w\u00f3dk\u0119. A po wypiciu wy\u0142adowywa\u0142 z\u0142o\u015b\u0107 na matce. Jakby to ona by\u0142a winna wypadku.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tato, nie pij, to nie pomo\u017ce, tylko pogorszy spraw\u0119. Nic nie ma do roboty? Graj w szachy, czytaj ksi\u0105\u017cki \u2013 namawia\u0142a Tania.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Niewiele rozumiesz. Chcesz mi odebra\u0107 ostatni\u0105 rado\u015b\u0107? Twoje ksi\u0105\u017cki s\u0105 pe\u0142ne k\u0142amstw. Przeczytaj je sam. Ale w \u017cyciu wszystko jest inne. Ju\u017c do niczego si\u0119 nie nadaj\u0119 \u2013 mrukn\u0105\u0142 ojciec.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, nie kupuj mu wi\u0119cej w\u00f3dki\u201d \u2013 poprosi\u0142a Tania.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJe\u015bli tego nie kupi\u0119, b\u0119dzie krzycza\u0142. To dla niego trudne. Co ja teraz zrobi\u0119\u2026\u201d Mama westchn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Wi\u0119c nie pij, tylko \u0107wicz, \u0107wicz. M\u00f3wili, \u017ce mo\u017ce chodzi\u0107. Sam sobie nie chce. On po prostu lubi si\u0119 z nas nabija\u0107, a my wok\u00f3\u0142 niego biega\u0142y\u015bmy – zbeszta\u0142a go Tania.<\/p>\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie, wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 ojcu, ale jemu i mamie te\u017c nie jest \u0142atwo. Pewnego dnia Tania wr\u00f3ci\u0142a ze szko\u0142y zm\u0119czona, bola\u0142o j\u0105 gard\u0142o, chcia\u0142a si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107. A ojciec ci\u0105gle j\u0105 wo\u0142a\u0142. A Tania nie mog\u0142a tego znie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Do\u015b\u0107. Jestem zm\u0119czony, ledwo stoj\u0119 na nogach. Jeste\u015b na k\u00f3\u0142kach, id\u017a sam do kuchni i pij, ile mo\u017cesz. Nie jeste\u015b jedyny. Setki ludzi tak \u017cyje, a nawet pracuje, bierze udzia\u0142 w zawodach paraolimpijskich. A ty nawet nie mo\u017cesz doj\u015b\u0107 do kuchni. No dalej, id\u017a sam. Ale nie mam czasu, musz\u0119 si\u0119 przygotowa\u0107 do zaj\u0119\u0107. \u2013 Tania posz\u0142a do swojego pokoju.<\/p>\n\n\n\n
Us\u0142ysza\u0142a chrz\u0119st k\u00f3\u0142 w\u00f3zka inwalidzkiego na pod\u0142odze, ojca z hukiem rzucaj\u0105cego szklank\u0119 na kuchenny st\u00f3\u0142, ko\u0142a chrz\u0119szcz\u0105ce obok jej drzwi, zatrzymuj\u0105c si\u0119 na chwil\u0119. Czeka\u0142a, a\u017c otworzy drzwi w\u00f3zkiem i zacznie krzycze\u0107. Ale ko\u0142a chrz\u0119\u015bci\u0142y dalej na korytarzu. Od tego czasu jej ojciec stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej niezale\u017cny.<\/p>\n\n\n\n
W ciep\u0142e dni Tania zostawia\u0142a balkon otwarty. Ojciec podje\u017cd\u017ca\u0142 i siada\u0142 przed drzwiami \u2013 \u201espaceruj\u0105c\u201d. Nie mie\u015bci\u0142 si\u0119 w w\u0105skich drzwiach ani przez pr\u00f3g. Oczywi\u015bcie, trzeba by\u0142o poszerzy\u0107 otwory drzwiowe i drzwi balkonowe, ale sk\u0105d mieliby na to pieni\u0105dze?<\/p>\n\n\n\n
\u201eZam\u00f3wcie mnie do przytu\u0142ku\u201d \u2013 poprosi\u0142 ojciec po wypiciu.<\/p>\n\n\n\n
– Co ty m\u00f3wisz? Jak mo\u017cesz? \u017byjesz, to najwa\u017cniejsze. A reszta b\u0119dzie dobrze – uspokaja\u0142a go matka.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Na razie tak m\u00f3wisz, ale p\u00f3\u017aniej znudzisz si\u0119 wynoszeniem moich garnk\u00f3w. B\u0119dziesz \u017cy\u0107 i cierpie\u0107 z lito\u015bci. Po co ci kaleka? Jeste\u015b jeszcze m\u0142ody\u2026<\/p>\n\n\n\n
Tak w\u0142a\u015bnie \u017cyli. Rok min\u0105\u0142 niepostrze\u017cenie, a deszczowa jesie\u0144 zn\u00f3w nadesz\u0142a. Pewnego dnia Tania wysz\u0142a ze szko\u0142y, ale zanim zd\u0105\u017cy\u0142a dotrze\u0107 na przystanek autobusowy, zacz\u0105\u0142 pada\u0107 ulewny, zimny deszcz. Schowa\u0142a si\u0119 pod szklan\u0105 os\u0142on\u0105 przystanku, ale krople deszczu wpada\u0142y i tutaj. Przeje\u017cd\u017caj\u0105ce samochody nie zwalnia\u0142y, p\u0119dzi\u0142y prosto przez ka\u0142u\u017ce, ochlapuj\u0105c ludzi na przystanku brudn\u0105 wod\u0105. Tania sta\u0142a tam jak nastroszony wr\u00f3bel.<\/p>\n\n\n\n
Nagle w pobli\u017cu zatrzyma\u0142a si\u0119 ci\u0119\u017car\u00f3wka. Wysiad\u0142 z niej facet. Trzymaj\u0105c kurtk\u0119 nad g\u0142ow\u0105, pobieg\u0142 pod markiz\u0105 do Tanyi.<\/p>\n\n\n\n
– Wsiadaj do samochodu, podwioz\u0119 ci\u0119 do domu.<\/p>\n\n\n\n
Tanya by\u0142a ju\u017c mocno zmarzni\u0119ta, mia\u0142a mokre stopy. Wskoczy\u0142a pod jego kurtk\u0119, kt\u00f3ra pachnia\u0142a benzyn\u0105 i olejem maszynowym. M\u0119\u017cczyzna pom\u00f3g\u0142 jej wej\u015b\u0107 do kabiny. By\u0142o tu sucho i ciep\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMichai\u0142\u201d \u2013 powiedzia\u0142 facet.<\/p>\n\n\n\n
– Tanya.<\/p>\n\n\n\n
– Tatjana, a dok\u0105d idziemy, Tatjana?<\/p>\n\n\n\n
Tania poda\u0142a adres. Przez ca\u0142\u0105 drog\u0119 Michai\u0142 opowiada\u0142, dlaczego zosta\u0142 kierowc\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Moja mama wychowywa\u0142a mnie sama. Nadszed\u0142 czas, \u017cebym si\u0119 ni\u0105 zaopiekowa\u0142. S\u0105siad zabra\u0142 mnie do swojego warsztatu samochodowego. A kiedy wr\u00f3ci\u0142 z wojska, sam siad\u0142 za kierownic\u0119. I co z tego? P\u0142ac\u0105 tam dobre pieni\u0105dze, a mo\u017cna dorabia\u0107 \u2013 je\u017adzi\u0107 i przywozi\u0107. Wi\u0119c je\u015bli czego\u015b potrzebujesz, dzwo\u0144, zawsze jestem do us\u0142ug. – Tak \u0142atwo przerzuci\u0142 si\u0119 na \u201ety\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eStudiujesz czy pracujesz?\u201d zapyta\u0142 Tani\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Pracuj\u0119 jako nauczyciel w szkole.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze\u201d \u2013 pochwali\u0142. \u201ePodjad\u0119 pod szko\u0142\u0119, wysi\u0105dziesz, usi\u0105dziesz w moim domku i wszyscy b\u0119d\u0105 ci zazdro\u015bci\u0107. Z czego si\u0119 \u015bmiejesz? To wielki samoch\u00f3d. Nikt inny nie ma takiego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Z nim by\u0142o \u0142atwo. A co, je\u015bli naprawd\u0119 b\u0119dzie potrzebowa\u0142 pomocy? Tanya da\u0142a mu sw\u00f3j numer telefonu. Zadzwoni\u0142 wieczorem i zaprosi\u0142 j\u0105 do kina.<\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam, nie mog\u0119. M\u00f3j ojciec jest niepe\u0142nosprawny, nie mo\u017ce chodzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– A je\u015bli podjad\u0119 pod dom, wyjdziesz?<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego przychodzisz?\u201d zapyta\u0142a Tanya.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcia\u0142em ci\u0119 zobaczy\u0107. Spodoba\u0142e\u015b mi si\u0119\u201d \u2013 przyzna\u0142 Michai\u0142 szczerze i szczerze.<\/p>\n\n\n\n
– Mo\u017ce nie jeste\u015b w moim typie. Nie przeszkadza ci to? – zapyta\u0142a Tanya.<\/p>\n\n\n\n
– Dlaczego? Nie jeste\u015b przystojny? A mo\u017ce wstydzisz si\u0119 przed kierowc\u0105? – zapyta\u0142 gniewnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam, nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107. Dobrze, wyjd\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Tanya i si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia Tanya us\u0142ysza\u0142a sygna\u0142, wyjrza\u0142a przez okno i zobaczy\u0142a ci\u0119\u017car\u00f3wk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– O co si\u0119 tak spieszysz? Czy\u017cby przyby\u0142 jaki\u015b adorator? – domy\u015bli\u0142a si\u0119 mama.<\/p>\n\n\n\n
– Nie jestem adoratorem. Tylko znajomym. Mog\u0119 wyj\u015b\u0107 na chwil\u0119?<\/p>\n\n\n\n
– Id\u017a, bo ca\u0142y dom b\u0119dzie zaniepokojony.<\/p>\n\n\n\n
Michai\u0142 przyje\u017cd\u017ca\u0142 prawie codziennie. Czasami odbiera\u0142 j\u0105 po szkole i odwozi\u0142 do domu. Siedzieli w samochodzie i rozmawiali, cz\u0119stowa\u0142 j\u0105 herbat\u0105 lub kaw\u0105 z termosu, a tak\u017ce kanapkami, starannie przygotowanymi przez jego mam\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZobacz, jak cz\u0119sto przychodzi. Dobry kawaler\u201d \u2013 powiedzia\u0142a kiedy\u015b mama, gdy Tanya wr\u00f3ci\u0142a do domu, a ci\u0119\u017car\u00f3wka odjecha\u0142a od wej\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
– On nie jest panem m\u0142odym.<\/p>\n\n\n\n
– Dlaczego? M\u0142odo\u015b\u0107 przeleci, nim si\u0119 obejrzysz. Twoje kole\u017canki wychodz\u0105 za m\u0105\u017c jedna po drugiej. A ty planujesz zosta\u0107 star\u0105 pann\u0105 do emerytury? To nie tylko zabawa.<\/p>\n\n\n\n
– Mamo, nie mam czasu. Musz\u0119 si\u0119 przygotowa\u0107 do lekcji. – Tania zawstydzi\u0142a si\u0119 i posz\u0142a do swojego pokoju.<\/p>\n\n\n\n
Micha\u0142 ju\u017c kilkakrotnie nawi\u0105zywa\u0142 rozmow\u0119 o \u015blubie, ale Tania prosi\u0142a go, \u017ceby jej nie pogania\u0142. Jej serce nie zabi\u0142o mocniej na widok Micha\u0142a, nie zabi\u0142o rado\u015bnie pod wp\u0142ywem jego dotyku. Tani nie podoba\u0142o si\u0119, \u017ce cz\u0119sto porusza\u0142 temat pieni\u0119dzy.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie my\u015bl sobie, mam pieni\u0105dze na \u015blub. Uczcimy jak nale\u017cy. Jesieni\u0105 jest mn\u00f3stwo dorywczych zaj\u0119\u0107. Kto\u015b musi dowie\u017a\u0107 drewno na opa\u0142, kto\u015b musi zebra\u0107 plony z daczy. Nie martw si\u0119, Taniucha, ze mn\u0105 si\u0119 nie zgubisz \u2013 powiedzia\u0142, mocno tul\u0105c Tani\u0119 w ciasnej kabinie, w kt\u00f3rej unosi\u0142 si\u0119 zapach benzyny i oleju. \u2013 Kupi\u0119 zagraniczny samoch\u00f3d na zim\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Micha\u0142 nie dawa\u0142 kwiat\u00f3w, uwa\u017ca\u0142 to za marnotrawstwo pieni\u0119dzy. Nie zaprasza\u0142 jej do kawiarni ani restauracji. Zamiast do kawiarni, pocz\u0119stowa\u0142 j\u0105 herbat\u0105 z termosu i kanapkami. Matka Micha\u0142a czasami je\u017adzi\u0142a do s\u0105siedniego miasta, \u017ceby odwiedzi\u0107 siostr\u0119. Wtedy Micha\u0142 przyprowadza\u0142 Tani\u0119 do siebie. On r\u00f3wnie\u017c uprawia\u0142 seks bez zb\u0119dnych ceregieli, bez zb\u0119dnych ceregieli. Ale to zdarza\u0142o si\u0119 rzadko. Tania wymy\u015bla\u0142a r\u00f3\u017cne wym\u00f3wki i unika\u0142a takich spotka\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Zrozumia\u0142a, \u017ce nie kocha Micha\u0142a. Ale nigdzie nie posz\u0142a, pobieg\u0142a prosto ze szko\u0142y do domu. Gdzie mia\u0142aby znale\u017a\u0107 innego narzeczonego? A Micha\u0142 by\u0142 niedaleko, nie pi\u0142, nie pali\u0142. I matka j\u0105 przekona\u0142a. I Tania przyj\u0119\u0142a o\u015bwiadczyny Micha\u0142a. Przekona\u0142a go tylko, \u017ceby poczeka\u0142 ze \u015blubem do lata.<\/p>\n\n\n\n
Zima zazwyczaj trwa d\u0142ugo i wiele rzeczy mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107. Wiosna jednak nadesz\u0142a niespodziewanie i po maj\u00f3wce Micha\u0142 nalega\u0142 na z\u0142o\u017cenie wniosku w urz\u0119dzie stanu cywilnego. Obieca\u0142, \u017ce wszystkim si\u0119 zajmie. Tania musia\u0142a tylko kupi\u0107 sukni\u0119 \u015blubn\u0105 i przyj\u015b\u0107 do urz\u0119du.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia Tanya wraca\u0142a ze sklepu i wpad\u0142a na m\u0142odego m\u0119\u017cczyzn\u0119. Po s\u0142o\u0144cu w p\u00f3\u0142mroku wej\u015bcia nie rozpozna\u0142a go, przeprosi\u0142a i przesz\u0142a obok.<\/p>\n\n\n\n
– Tanya!? – zawo\u0142a\u0142 do niej.<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i zajrza\u0142a mu w twarz.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, to ja, Paszka. Nie pozna\u0142a\u015b mnie?<\/p>\n\n\n\n
– Pashka? Jak si\u0119 tu czujesz? – Tania by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa i zawstydzona.<\/p>\n\n\n\n
Czy to naprawd\u0119 m\u00f3g\u0142 by\u0107 Paszka, jego przyjaciel z dzieci\u0144stwa? Z chudego nastolatka przeobrazi\u0142 si\u0119 w wysokiego, barczystego i ca\u0142kiem atrakcyjnego m\u0119\u017cczyzn\u0119. Rodzice przywie\u017ali go na lato do babci z zakurzonej i ha\u0142a\u015bliwej Moskwy. Babcia mieszka\u0142a na tym samym pi\u0119trze z rodzicami Tani, chodz\u0105c od drzwi do drzwi, jak to m\u00f3wi\u0105. Tania cz\u0119sto odwiedza\u0142a Paszk\u0119, a babcia cz\u0119stowa\u0142a j\u0105 przepysznymi plackami ziemniaczanymi i plackami z cukinii.<\/p>\n\n\n\n
Rodzice Tani pozwolili jej pojecha\u0107 na dacz\u0119 babci, gdzie by\u0142a rzeka i las, a truskawki ros\u0142y. W drugiej klasie ona i Paszka z\u0142o\u017cyli sobie przysi\u0119g\u0119, \u017ce kiedy dorosn\u0105, zawsze b\u0119d\u0105 razem, nie tylko latem. Kiedy rodzice Paszki przyjechali go odebra\u0107, rozstali si\u0119 ze \u0142zami w oczach. Tania d\u0142ugo nie mog\u0142a si\u0119 uspokoi\u0107 po jego wyje\u017adzie i czeka\u0142a na Nowy Rok, a po \u015bwi\u0119tach noworocznych z ut\u0119sknieniem wyczekiwa\u0142a lata.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Pawe\u0142 dor\u00f3s\u0142, rodzice przestali zabiera\u0107 go do babci. Tylko raz wszyscy razem przyjechali na jej rocznic\u0119. Pawe\u0142 i Tania doro\u015bli, wstydzili si\u0119 siebie nawzajem, czuli si\u0119 niezr\u0119cznie. \u0141atwa komunikacja, jak wcze\u015bniej, nie zadzia\u0142a\u0142a\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przyjecha\u0142em odwiedzi\u0107 babci\u0119, na wakacje. Ma rocznic\u0119 \u015blubu, siedemdziesi\u0105t\u0105 pi\u0105t\u0105. No i jak si\u0119 masz? Bardzo wypi\u0119kniejesz \u2013 powiedzia\u0142 Pawe\u0142, patrz\u0105c na Tani\u0119 z zainteresowaniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ty te\u017c si\u0119 bardzo zmieni\u0142e\u015b. Nie pozna\u0142am ci\u0119. \u2013 Tanya zawstydzi\u0142a si\u0119, patrz\u0105c na Paw\u0142a. Jego spojrzenie sprawi\u0142o, \u017ce serce \u015bcisn\u0119\u0142o jej si\u0119 w piersi, a ciep\u0142o rozla\u0142o si\u0119 po jej piersi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eStudiujesz czy ju\u017c pracujesz?\u201d zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Pracuj\u0119 w szkole. M\u00f3j ojciec porusza si\u0119 na w\u00f3zku inwalidzkim po wypadku\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Wiem, babcia mi m\u00f3wi\u0142a. I \u017cadnej nadziei, \u017ce wstanie?<\/p>\n\n\n\n
– Lekarze powiedzieli, \u017ce mo\u017ce wsta\u0107. Ale on nie chce, pije. – Tania zarumieni\u0142a si\u0119 i spu\u015bci\u0142a wzrok, boj\u0105c si\u0119 rozp\u0142aka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– A jak si\u0119 masz?<\/p>\n\n\n\n
\u201eWychodz\u0119 za m\u0105\u017c\u201d \u2013 wyrzuci\u0142a z siebie nagle i zarumieni\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Gratulacje. A kim on jest?<\/p>\n\n\n\n
\u201eMusz\u0119 i\u015b\u0107 do domu, mama czeka\u201d \u2013 i zacz\u0119\u0142a szybko wchodzi\u0107 po schodach, czuj\u0105c na plecach wzrok Paw\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Teraz Tania by\u0142a za\u017cenowana, gdy Michai\u0142 podjecha\u0142 wieczorem i zatr\u0105bi\u0142 pod jej oknem. By\u0142a na niego z\u0142a, kiedy wsiad\u0142a do jego samochodu. Pawe\u0142 widzia\u0142 przez okno.<\/p>\n\n\n\n
– Wychodzisz za m\u0105\u017c, nie zapomnia\u0142a\u015b? Widzia\u0142am ci\u0119 wczoraj z Paw\u0142em – powiedzia\u0142a kiedy\u015b mama.<\/p>\n\n\n\n
– Nie zapomnia\u0142am, mamo. Z Paw\u0142em przyja\u017animy si\u0119 od dzieci\u0144stwa – odpowiedzia\u0142a Tania, zas\u0142aniaj\u0105c oczy.<\/p>\n\n\n\n
Ale Pawe\u0142 bardzo jej si\u0119 podoba\u0142. Sama my\u015bl o nim przyspiesza\u0142a bicie jej serca i zapiera\u0142a dech w piersiach. Cz\u0119sto obdarowywa\u0142 j\u0105 bukietami kwiat\u00f3w, pisa\u0142 do niej: \u201eDzie\u0144 dobry\u201d, \u201eDobranoc\u201d\u2026 Skromne kwiaty i SMS-y sprawia\u0142y, \u017ce czu\u0142a si\u0119 dobrze i szcz\u0119\u015bliwie. I w takich chwilach zapomina\u0142a o \u015blubie, o Micha\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n
Nie mog\u0142a si\u0119 powstrzyma\u0107 od por\u00f3wnywania ich. Oszcz\u0119dny Michai\u0142 przegrywa\u0142 na ka\u017cdej pozycji z przystojnym i troskliwym Paw\u0142em. Zacz\u0119\u0142a wi\u0119c unika\u0107 Michai\u0142a. Przyje\u017cd\u017ca\u0142 i tr\u0105bi\u0142, a\u017c s\u0105siedzi zaczynali krzycze\u0107 przez okna, a jej matka prosi\u0142a Tani\u0119, \u017ceby przesta\u0142a z t\u0105 fars\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Tania narzuci\u0142a sweter i wysz\u0142a w kapciach, \u017ceby powiedzie\u0107 mu, \u017ceby wyszed\u0142, bo nie mia\u0142a czasu. Micha\u0142 pochyli\u0142 si\u0119 nad siedzeniem i otworzy\u0142 jej drzwi. Niezr\u0119cznie by\u0142o rozmawia\u0107 przed ca\u0142ym domem. Tania nie mia\u0142a w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Pawe\u0142 patrzy przez okno. Nie mia\u0142a wyboru i musia\u0142a wsi\u0105\u015b\u0107 do samochodu. Micha\u0142 uruchomi\u0142 silnik i odjecha\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Dok\u0105d? Nie widzisz, \u017ce mam na sobie kapcie? – oburzy\u0142a si\u0119 Tania.<\/p>\n\n\n\n
– Do mnie. Mama odesz\u0142a. Taniu, strasznie za tob\u0105 t\u0119skni\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mish, przesta\u0144 natychmiast! Um\u00f3wili\u015bmy si\u0119, \u017ce nie b\u0119dziemy tego wi\u0119cej robi\u0107 przed \u015blubem\u2026 \u2013 w\u015bciek\u0142a si\u0119 Tanya.<\/p>\n\n\n\n
– Mam do\u015b\u0107 czekania. Jeste\u015bmy doro\u015bli. Chod\u017amy, prosz\u0119, tylko na godzink\u0119. Odwioz\u0119 ci\u0119…<\/p>\n\n\n\n
– Nie odebra\u0142em telefonu. Co je\u015bli zadzwoni mama…<\/p>\n\n\n\n
– W ci\u0105gu godziny nic si\u0119 nie wydarzy.<\/p>\n\n\n\n
W domu Michai\u0142 natychmiast zacz\u0105\u0142 przytula\u0107 i ca\u0142owa\u0107 Tani\u0119, wpychaj\u0105c j\u0105 do swojego pokoju. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce d\u0142onie Michai\u0142a by\u0142y wsz\u0119dzie naraz: ugniata\u0142y jej piersi, pie\u015bci\u0142y biodra i podnosi\u0142y r\u0105bek szlafroka, ale trzyma\u0142y j\u0105 mocno, tak \u017ce nie mog\u0142a si\u0119 wyrwa\u0107. Nagle zadzwoni\u0142 telefon Michai\u0142a. Pu\u015bci\u0142 u\u015bcisk i Tania si\u0119 uwolni\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOdpowiedz!\u201d powiedzia\u0142a bez tchu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo tw\u00f3j ojciec.\u201d Michai\u0142 w\u0142\u0105czy\u0142 g\u0142o\u015bnik.<\/p>\n\n\n\n
– Mish, Tanya jest z tob\u0105? Pu\u015b\u0107 j\u0105 do domu. Mama upad\u0142a i straci\u0142a przytomno\u015b\u0107. Zawie\u017ali j\u0105 karetk\u0105 do szpitala…<\/p>\n\n\n\n
Tanya rzuci\u0142a si\u0119 do drzwi, ale Micha\u0142 dogoni\u0142 j\u0105 i z\u0142apa\u0142 za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMama jest w szpitalu. Musz\u0119 do niej p\u00f3j\u015b\u0107\u201d. Pr\u00f3bowa\u0142a cofn\u0105\u0107 d\u0142o\u0144, ale Michai\u0142 tylko \u015bcisn\u0105\u0142 j\u0105 mocniej.<\/p>\n\n\n\n
– S\u0142ysza\u0142a\u015b, mama jest w szpitalu. Jak mo\u017cesz jej tam pom\u00f3c? Lekarze s\u0105 tam, a jest p\u00f3\u017ano, nie pozwol\u0105 ci jej zobaczy\u0107. Zabior\u0119 ci\u0119 jutro rano. Taniu, tak d\u0142ugo czeka\u0142em… – Micha\u0142 ponownie j\u0105 przytuli\u0142 i zacz\u0105\u0142 ca\u0142owa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co ty robisz? Moja mama jest w szpitalu, a tata sam w domu. Przesta\u0144! \u2013 Tania przycisn\u0119\u0142a d\u0142onie do jego piersi i odepchn\u0119\u0142a go resztk\u0105 si\u0142. Micha\u0142 cofn\u0105\u0142 si\u0119 o krok, potkn\u0105\u0142 si\u0119 o w\u0142asne buty i osun\u0105\u0142 na szafk\u0119 na buty pod wieszakiem.<\/p>\n\n\n\n
Tania bez wahania otworzy\u0142a drzwi i wybieg\u0142a na schody. Dopiero na ulicy zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce nie ma ani pieni\u0119dzy, ani telefonu, by\u0142a w szlafroku i kapciach. Obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce Micha\u0142 j\u0105 goni, pobieg\u0142a do domu. Nagle w pobli\u017cu rozleg\u0142 si\u0119 d\u017awi\u0119k hamulc\u00f3w. Tania rozpozna\u0142a samoch\u00f3d Paw\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWsiadaj!\u201d krzykn\u0105\u0142, otwieraj\u0105c okno.<\/p>\n\n\n\n
– Sk\u0105d jeste\u015b? Sk\u0105d wiedzia\u0142e\u015b, gdzie jestem? – zapyta\u0142a Tanya, siadaj\u0105c na miejscu pasa\u017cera.<\/p>\n\n\n\n
– Widzia\u0142am, jak wsiada\u0142a\u015b do samochodu. Potem przyjecha\u0142a karetka. Nie zamkn\u0119li drzwi, posz\u0142am do ojca, a on powiedzia\u0142 mi, na jakiej ulicy mieszka tw\u00f3j narzeczony. Jecha\u0142am i ci\u0119 zobaczy\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
W szpitalu Pawe\u0142 przekona\u0142 stra\u017cnika, \u017ceby ich wpu\u015bci\u0142. Potem d\u0142ugo czekali na lekarza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTwoja mama mia\u0142a udar. Dobrze, \u017ce dotarli\u015bmy na czas. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie b\u0119dzie \u017cadnych powa\u017cnych konsekwencji\u201d \u2013 powiedzia\u0142 lekarz.<\/p>\n\n\n\n
Jechali do domu pustymi, nocnymi ulicami miasta. \u0141zy sp\u0142ywa\u0142y po policzkach Tani. Pawe\u0142 wyj\u0105\u0142 paczk\u0119 chusteczek ze schowka i poda\u0142 j\u0105 Tani.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119\u201d. Spojrza\u0142a na Paw\u0142a z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Czemu tw\u00f3j narzeczony ci\u0119 nie zabra\u0142? Ma samoch\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie planowa\u0142. My\u015bl\u0119, \u017ce po tym wszystkim mi\u0119dzy nami wszystko si\u0119 sko\u0144czy, \u015blubu nie b\u0119dzie. Najpierw ojciec, potem matka… Za co? Przecie\u017c nikomu nic z\u0142ego nie zrobi\u0142am… \u2013 Tania wybuchn\u0119\u0142a p\u0142aczem.<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142 zatrzyma\u0142 samoch\u00f3d na chodniku, zacz\u0105\u0142 uspokaja\u0107 Tani\u0119, ca\u0142owa\u0107 j\u0105 w twarz, w usta s\u0142one od \u0142ez. Serce jej zamar\u0142o, wszystko wok\u00f3\u0142 znikn\u0119\u0142o, na \u015bwiecie byli tylko oni dwoje i ich czu\u0142y poca\u0142unek.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia Tania napisa\u0142a do Micha\u0142a, \u017ce \u015blubu nie b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n
Przyjecha\u0142, ale ona odm\u00f3wi\u0142a wsiadania do jego samochodu. Powt\u00f3rzy\u0142a to, co napisa\u0142a w wiadomo\u015bci i da\u0142a mu pier\u015bcionek, kt\u00f3ry jej da\u0142. Nast\u0119pnie uda\u0142a si\u0119 do szpitala, \u017ceby odwiedzi\u0107 matk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzyjecha\u0142e\u015b z Michai\u0142em?\u201d zapyta\u0142a mama.<\/p>\n\n\n\n
– Nie. Nie kocham go, mamo. \u015alubu nie b\u0119dzie – powiedzia\u0142a ostro\u017cnie Tania.<\/p>\n\n\n\n
– To przez Paw\u0142a? On odejdzie, zostaniesz sama. Pomy\u015bl o tym, c\u00f3rko.<\/p>\n\n\n\n
– pomy\u015bla\u0142em. Lepiej samemu…<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142 wyjecha\u0142 do Moskwy, ale wr\u00f3ci\u0142 dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce um\u00f3wi\u0142 si\u0119 ze szpitalem na badanie ojca Tani. Ojciec przeszed\u0142 operacj\u0119. Sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej, w urz\u0119dzie stanu cywilnego, na \u015blubie Tani i Paw\u0142a, ojciec sta\u0142 o kulach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Tanya uko\u0144czy\u0142a z wyr\u00f3\u017cnieniem studia pedagogiczne i marzy\u0142a o studiach uniwersyteckich. Jednak jej marzenia nie mia\u0142y si\u0119 spe\u0142ni\u0107. Jej ojciec uleg\u0142 powa\u017cnemu wypadkowi \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":11836,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11835","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11835","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11835"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11835\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11837,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11835\/revisions\/11837"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11836"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11835"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11835"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11835"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}