Stas, m\u00f3j m\u0105\u017c, za\u015bmia\u0142 si\u0119 zza sto\u0142u. Ten d\u017awi\u0119k, przypominaj\u0105cy skrobanie widelcem po talerzu, by\u0142 jego znakiem rozpoznawczym dezaprobaty. Udawa\u0142am, \u017ce nie s\u0142ysz\u0119.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Moje przyjaci\u00f3\u0142ki \u2013 Katia, Ola i Kira \u2013 te\u017c tak wygl\u0105daj\u0105. S\u0105 do tego przyzwyczajone.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBardzo smaczne\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Kira. Zawsze m\u00f3wi\u0142a cicho, ale z jakiego\u015b powodu jej s\u0142owa brzmia\u0142y powa\u017cniej ni\u017c g\u0142o\u015bne komplementy.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u015b od\u0142o\u017cy\u0142 sztu\u0107ce i odchyli\u0142 si\u0119 na krze\u015ble, krzy\u017cuj\u0105c ramiona na piersi. Pozycja mistrza \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 \u0107wiczy\u0142 przed lustrem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJutro spotykam si\u0119 z nowym szefem departamentu\u201d \u2013 powiedzia\u0142 w eter, nie zwracaj\u0105c si\u0119 do nikogo konkretnego.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 M\u00f3wi\u0105, \u017ce to cz\u0142owiek ze stolicy. Twardy, ale m\u0105dry. Ruszamy z projektem, kt\u00f3ry wywr\u00f3ci ca\u0142e nasze biuro do g\u00f3ry nogami.<\/p>\n\n\n\n
Ola, moja najbardziej emocjonalna przyjaci\u00f3\u0142ka, zareagowa\u0142a natychmiast.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – No, Stasiu, gratulacje! Czy to nie awans?<\/p>\n\n\n\n \u201eNiezupe\u0142nie\u201d \u2013 skrzywi\u0142 si\u0119, jakby zaoferowano mu co\u015b nieistotnego. \u201eTo szansa. Dla tych, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 pracowa\u0107, a nie tylko siedzie\u0107 bezczynnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n W naszym dziale jest ich dw\u00f3ch. Ja i jeszcze jeden facet. Reszta to balast.<\/p>\n\n\n\n Spojrza\u0142 na moje kole\u017canki. Katia, samotna matka, pracuje jako administratorka w salonie kosmetycznym.<\/p>\n\n\n\n Ola, kt\u00f3ra pr\u00f3buje sprzedawa\u0107 swoje obrazy online. I Kira, kt\u00f3ra niedawno rzuci\u0142a prac\u0119 prawniczki w ma\u0142ej firmie i teraz odpowiada niejasno, \u017ce \u201eszuka siebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n Poczu\u0142em, jak wszystko we mnie si\u0119 zaciska. To mia\u0142o si\u0119 zacz\u0105\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Ty, Katya, – Sta\u015b pochyli\u0142 si\u0119 do przodu. – Jak d\u0142ugo zamierzasz przykleja\u0107 rz\u0119sy klientkom? To jest sufit. \u017badnego rozwoju, \u017cadnych ambicji.<\/p>\n\n\n\n Katya zblad\u0142a.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Stasiu, moja praca pozwala mi karmi\u0107 syna i by\u0107 z nim. To jest dla mnie najwa\u017cniejsze.<\/p>\n\n\n\n \u201eNajwa\u017cniejszy jest rozw\u00f3j\u201d \u2013 warkn\u0105\u0142 m\u0105\u017c. \u201eI nie siedzenie w strefie komfortu. \u017bycie jest dla silnych. Reszta po prostu\u2026 egzystuje\u201d.<\/p>\n\n\n\n Zatrzyma\u0142 si\u0119, rozkoszuj\u0105c si\u0119 efektem.<\/p>\n\n\n\n \u2014 We\u017amy na przyk\u0142ad\u2026 kreatywno\u015b\u0107 Oli. \u2014 Wykrzywi\u0142 usta, wypowiadaj\u0105c to s\u0142owo. \u2014 Komu potrzebne s\u0105 te pejza\u017ce w XXI wieku? Ludzie zarabiaj\u0105 na sztuce cyfrowej. I ten\u2026 kleks do dekoracji korytarza.<\/p>\n\n\n\n Ola zerwa\u0142a si\u0119 i przewr\u00f3ci\u0142a krzes\u0142o.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Jak mo\u017cesz!<\/p>\n\n\n\n Pobieg\u0142em do niej, pr\u00f3buj\u0105c j\u0105 uspokoi\u0107.<\/p>\n\n\n\n – Ole\u0144ko, nie, on nie mia\u0142 nic z\u0142ego na my\u015bli…<\/p>\n\n\n\n Ale Stasa nie da\u0142o si\u0119 powstrzyma\u0107. Zebra\u0142 si\u0119 na odwag\u0119, czuj\u0105c si\u0119 jak samiec alfa otoczony przez s\u0142abe i zdezorientowane kobiety. Jego wzrok zatrzyma\u0142 si\u0119 na milcz\u0105cej Kirze.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n \u2013 A ty jeste\u015b naszym najbardziej jaskrawym przyk\u0142adem. Prawnik, kt\u00f3ry rzuci\u0142 praktyk\u0119. Pewnie zda\u0142e\u015b sobie spraw\u0119, \u017ce nie dasz rady? Konkurencja, skomplikowane sprawy\u2026 To nie jest jak przek\u0142adanie papier\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Kira powoli podnios\u0142a na niego wzrok. W jej spojrzeniu nie by\u0142o urazy ani gniewu.<\/p>\n\n\n\n Po prostu zimna, spokojna ciekawo\u015b\u0107, kt\u00f3ra sprawi\u0142a, \u017ce poczu\u0142em si\u0119 nieswojo.<\/p>\n\n\n\n \u201eO czym tu z wami rozmawia\u0107?\u201d \u2013 wydysza\u0142 Sta\u015b pijanym g\u0142osem, patrz\u0105c na wszystkich z pogard\u0105. \u201eWszyscy tu jeste\u015bcie totalnymi frajerami!\u201d<\/p>\n\n\n\n Katia, zaciskaj\u0105c usta, bezg\u0142o\u015bnie podnios\u0142a krzes\u0142o Oli.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kira, jedyna, kt\u00f3ra nie spuszcza\u0142a wzroku z mojego m\u0119\u017ca, u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 lekko k\u0105cikiem ust.<\/p>\n\n\n\n \u201eMo\u017cesz mie\u0107 racj\u0119, Stanis\u0142awie\u201d \u2013 jej g\u0142os brzmia\u0142 spokojnie i r\u00f3wno. \u201eKa\u017cdy ma swoje w\u0142asne kryteria sukcesu\u201d.<\/p>\n\n\n\n Przyjaciele szybko wyszli, \u017cegnaj\u0105c si\u0119 z min\u0105 zmi\u0119t\u0105. Nie zatrzymywa\u0142em ich.<\/p>\n\n\n\n Kiedy drzwi si\u0119 za nimi zamkn\u0119\u0142y, zwr\u00f3ci\u0142am si\u0119 do m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n – Dlaczego to zrobi\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n \u201eCo ja takiego zrobi\u0142em?\u201d \u2013 zapyta\u0142 szczerze zaskoczony, dojadaj\u0105c kawa\u0142ek mi\u0119sa. \u201ePowiedzia\u0142em prawd\u0119. Mo\u017ce przynajmniej to nimi wstrz\u0105\u015bnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n Wsta\u0142, podszed\u0142 i poca\u0142owa\u0142 mnie w czubek g\u0142owy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Nie martw si\u0119, kochanie. Tylko twoi znajomi s\u0105 tacy… beznadziejni. Dobra, id\u0119 spa\u0107. Jutro musz\u0119 wcze\u015bnie wsta\u0107. Musz\u0119 by\u0107 w \u015bwietnej formie przed nowym szefem.<\/p>\n\n\n\n Rano Sta\u015b by\u0142 uosobieniem pewno\u015bci siebie. Gwizda\u0142 jak\u0105\u015b melodi\u0119, wybieraj\u0105c najdro\u017cszy krawat i rzucaj\u0105c mi protekcjonalne spojrzenia.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n – No to id\u0119. Dzi\u015b si\u0119 oka\u017ce, kto w tej firmie jest naprawd\u0119 co\u015b wart.<\/p>\n\n\n\n Odszed\u0142, zostawiaj\u0105c za sob\u0105 \u015blad drogich perfum i przeczucie nadchodz\u0105cej burzy. Kr\u0105\u017cy\u0142am po mieszkaniu, sprz\u0105taj\u0105c resztki wczorajszej kolacji, i nie mog\u0142am pozby\u0107 si\u0119 z\u0142ego przeczucia.<\/p>\n\n\n\n W biurze Stas czu\u0142, \u017ce panuje nad sytuacj\u0105. Wszed\u0142 do sali konferencyjnej, gdzie zebrali si\u0119 ju\u017c kluczowi pracownicy dzia\u0142u, i usiad\u0142 bli\u017cej fotela kierownika.<\/p>\n\n\n\n Wszyscy wiedzieli, \u017ce ich przysz\u0142a kariera zale\u017cy od nowego szefa.<\/p>\n\n\n\n Sta\u015b w my\u015blach odtwarza\u0142 sobie swoje przem\u00f3wienie. Zamierza\u0142 przedstawi\u0107 sw\u00f3j projekt \u2013 \u015bmia\u0142y, prze\u0142omowy, jak go sobie wyobra\u017ca\u0142. By\u0142 pewien, \u017ce szef stolicy doceni jego zaanga\u017cowanie i ambicj\u0119.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n Drzwi si\u0119 otworzy\u0142y. Do sali konferencyjnej wszed\u0142 prezes, a za nim… kobieta.<\/p>\n\n\n\n Sta\u015b zmarszczy\u0142 brwi. Spodziewa\u0142 si\u0119 zobaczy\u0107 surowego, starszego m\u0119\u017cczyzn\u0119, a nie t\u0119 eleganck\u0105 posta\u0107 w surowym garniturze.<\/p>\n\n\n\n – Koledzy, prosz\u0119, kochajcie mnie i s\u0142u\u017ccie mi – powiedzia\u0142 uroczy\u015bcie genera\u0142. – Nasz\u0105 now\u0105 szefow\u0105 dzia\u0142u rozwoju strategicznego jest Kira Andreevna Volkova.<\/p>\n\n\n\n Sta\u015b z\u0142apa\u0142 oddech. Spojrza\u0142 na kobiet\u0119 stoj\u0105c\u0105 na czele sto\u0142u i nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107 w\u0142asnym oczom.<\/p>\n\n\n\n To by\u0142a Kira. Moja przyjaci\u00f3\u0142ka Kira. Ta sama \u201enieudacznik\u201d, kt\u00f3ra \u201enie dawa\u0142a sobie rady\u201d z prac\u0105 prawnika.<\/p>\n\n\n\n Spojrza\u0142a na wszystkich spokojnym, oceniaj\u0105cym wzrokiem i na u\u0142amek sekundy zatrzyma\u0142a wzrok na Stasiu.<\/p>\n\n\n\n W jej oczach nie by\u0142o zaskoczenia ani z\u0142o\u015bliwo\u015bci. Tylko lekkie, niemal niedostrzegalne rozpoznanie. Jakby widzia\u0142a go po raz pierwszy po przypadkowym i nic nieznacz\u0105cym spotkaniu.<\/p>\n\n\n\n \u201eDzie\u0144 dobry\u201d \u2013 jej g\u0142os, kt\u00f3ry wczoraj wydawa\u0142 si\u0119 tak cichy, teraz wype\u0142ni\u0142 ca\u0142e pomieszczenie moc\u0105 i pewno\u015bci\u0105 siebie.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Zapozna\u0142em si\u0119 z obecnymi projektami. Poziom, szczerze m\u00f3wi\u0105c, pozostawia wiele do \u017cyczenia. Zmienimy wszystko. Radykalnie.<\/p>\n\n\n\n Stas poczu\u0142 nieprzyjemny dreszcz wzd\u0142u\u017c kr\u0119gos\u0142upa.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kira zacz\u0119\u0142a m\u00f3wi\u0107. M\u00f3wi\u0142a o nowych rynkach, o transformacji cyfrowej, o wdra\u017caniu system\u00f3w, o kt\u00f3rych ich firma nigdy wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Podawa\u0142a terminologi\u0119, podawa\u0142a statystyki i rysowa\u0142a diagramy na tablicy, co sprawi\u0142o, \u017ce po\u0142owa obecnych szeroko otworzy\u0142a oczy.<\/p>\n\n\n\n To nie by\u0142 Kira, kt\u00f3rego zna\u0142. To by\u0142 drapie\u017cnik. Profesjonalista najwy\u017cszej klasy.<\/p>\n\n\n\n Zaciskaj\u0105c resztk\u0119 woli w pi\u0119\u015b\u0107, Sta\u015b postanowi\u0142 dzia\u0142a\u0107. Musia\u0142 si\u0119 pokaza\u0107.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n \u201eKira Andriejewna\u201d \u2013 zmusi\u0142 si\u0119 do wym\u00f3wienia jej imienia i nazwiska. \u201eMam propozycj\u0119. Projekt, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by sta\u0107 si\u0119 lokomotyw\u0105\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n – Tak, Stanis\u0142awie, widzia\u0142am twoj\u0105 teczk\u0119 – przerwa\u0142a mu, nawet nie odwracaj\u0105c g\u0142owy. – Pomys\u0142 jest ciekawy, ale w obecnych realiach zupe\u0142nie nierealny.<\/p>\n\n\n\n Nie wzi\u0105\u0142e\u015b pod uwag\u0119 trzech kluczowych czynnik\u00f3w ryzyka i zignorowa\u0142e\u015b analiz\u0119 otoczenia konkurencyjnego. Twoja strategia jest przestarza\u0142a o pi\u0119\u0107 lat.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3cimy do tego, gdy przygotujesz bardziej szczeg\u00f3\u0142owy raport. Z prawdziwymi liczbami, a nie fantazjami.<\/p>\n\n\n\n Jej s\u0142owa uderzy\u0142y mocniej ni\u017c policzek. Nie tylko odrzuci\u0142a jego pomys\u0142. Rozwali\u0142a go na kawa\u0142ki. Publicznie. Spokojnie i metodycznie.<\/p>\n\n\n\n Spotkanie trwa\u0142o kolejn\u0105 godzin\u0119. Godzin\u0119, podczas kt\u00f3rej Sta\u015b siedzia\u0142 wci\u015bni\u0119ty w krzes\u0142o i czu\u0142, jak jego \u015bwiat si\u0119 wali.<\/p>\n\n\n\n Jego kariera, ambicje, pewno\u015b\u0107 siebie \u2013 wszystko to znalaz\u0142o si\u0119 teraz w r\u0119kach kobiety, kt\u00f3r\u0105 wczoraj publicznie upokorzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n Kiedy wszystko si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, Kira podesz\u0142a do niego.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Stanis\u0142awie, przyjd\u017a do mnie za godzin\u0119. Om\u00f3wmy twoje obowi\u0105zki. I kryteria oceny. Najwyra\u017aniej bardzo si\u0119 mi\u0119dzy nami r\u00f3\u017cni\u0105.<\/p>\n\n\n\n Godzin\u0119 p\u00f3\u017aniej Sta\u015b, blady i wychudzony, wszed\u0142 do gabinetu, kt\u00f3rym marzy\u0142 si\u0119 zaj\u0105\u0107 tego ranka. Kira siedzia\u0142a przy ogromnym stole, przegl\u0105daj\u0105c dokumenty na tablecie. Unios\u0142a g\u0142ow\u0119, a on poczu\u0142 si\u0119 jak ucze\u0144 przed dyrektorem.<\/p>\n\n\n\n – Usi\u0105d\u017a, Stanis\u0142awie.<\/p>\n\n\n\n Usiad\u0142 na brzegu krzes\u0142a.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Kira… Ja… Wczoraj…<\/p>\n\n\n\n \u201eWczoraj to by\u0142o wczoraj\u201d \u2013 przerwa\u0142a mu, nie pozwalaj\u0105c mu doko\u0144czy\u0107. \u201eDzisiaj rozmawiamy o pracy\u201d.<\/p>\n\n\n\n Przeanalizowa\u0142em Twoj\u0105 dokumentacj\u0119 osobow\u0105. Twoje wska\u017aniki s\u0105 przeci\u0119tne. Inicjatywa na papierze jest wysoka, ale w rzeczywisto\u015bci, jak ju\u017c si\u0119 dowiedzieli\u015bmy, nie znajduje poparcia w analityce.<\/p>\n\n\n\n Zatrzyma\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a mu prosto w oczy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – Nie zwolni\u0119 ci\u0119. To by\u0142oby zbyt proste. I nieprofesjonalne. Daj\u0119 ci szans\u0119.<\/p>\n\n\n\n Stas pochyli\u0142 si\u0119 do przodu z nadziej\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2014 B\u0119dziesz kierowa\u0107 grup\u0105 robocz\u0105 ds.\u2026 archiwizacji. Musimy usystematyzowa\u0107 wszystkie projekty departamentu z ostatnich dziesi\u0119ciu lat. To \u017cmudna praca, wymagaj\u0105ca dba\u0142o\u015bci o szczeg\u00f3\u0142y. Dasz rad\u0119?<\/p>\n\n\n\n Upokorzenie by\u0142o tak wielkie, \u017ce Sta\u015b nawet nie od razu znalaz\u0142 odpowied\u017a. Szef grupy roboczej ds. archiwizacji. To by\u0142o stanowisko dla nowicjuszy, dla tych, kt\u00f3rzy chcieli znikn\u0105\u0107 z pola widzenia bez utraty pracy. Link.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n \u201eCzy to\u2026 czy to jaki\u015b \u017cart?\u201d \u2013 wychrypia\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie \u017cartuj\u0119 w pracy\u201d \u2013 jej g\u0142os sta\u0142 si\u0119 lodowaty. \u201eTo twoje nowe zadanie. Raport z post\u0119p\u00f3w le\u017cy na moim biurku w ka\u017cdy pi\u0105tek. Mo\u017cesz i\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n Wyszed\u0142 z gabinetu chwiejnym krokiem. Ca\u0142a jego arogancja, ca\u0142a fa\u0142szywa pewno\u015b\u0107 siebie wyparowa\u0142y. By\u0142 zdruzgotany.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3ci\u0142 do domu p\u00f3\u017anym wieczorem. Cicho wszed\u0142 do kuchni, nala\u0142 sobie wody i wypi\u0142 j\u0105 jednym haustem. Obserwowa\u0142em go, wiedz\u0105c ju\u017c wszystko. Kira mnie zawo\u0142a\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u201eI co z tego?\u201d \u2013 zapyta\u0142em cicho. \u201eRozmawia\u0142e\u015b z nowym szefem?\u201d<\/p>\n\n\n\n Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie w moj\u0105 stron\u0119, a jego oczy by\u0142y pe\u0142ne w\u015bciek\u0142o\u015bci i rozpaczy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n – To wszystko przez ciebie! Ty i twoje dziewczyny! Ty to wszystko zaplanowa\u0142a\u015b!<\/p>\n\n\n\n – Ustawia\u0142e\u015b? – U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 gorzko. – Co my\u015bmy ustawili, Stasiu? \u017be Kira okaza\u0142a si\u0119 m\u0105drzejsza, silniejsza i bardziej utalentowana od ciebie?<\/p>\n\n\n\n \u017be studiowa\u0142a za granic\u0105 przez kilka lat, podczas gdy ty opowiada\u0142e\u015b wszystkim o swoich \u201eszansach\u201d? \u017be zbudowa\u0142a karier\u0119, podczas gdy ty upokarza\u0142e\u015b tych, kt\u00f3rzy wydawali ci si\u0119 s\u0142absi?<\/p>\n\n\n\n Spojrza\u0142 na mnie, nie wierz\u0105c w\u0142asnym uszom. Nigdy nie rozmawia\u0142em z nim w takim tonie.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n – Ona si\u0119 tylko m\u015bci! Za wczoraj!<\/p>\n\n\n\n \u201eNie\u201d \u2013 pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105. \u201eOna pracuje. Wiesz, jaka jest r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy ni\u0105 a tob\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n Nigdy nie nazwa\u0142aby kogo\u015b nieudacznikiem tylko dlatego, \u017ce nie pasuje do jej \u015bwiatopogl\u0105du. Daje ci nawet szans\u0119. A ty… ty by\u015b ka\u017cdego stratowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n Podszed\u0142em do niego blisko.<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u2014 Zadzwoni\u0142em do Katii. Zaproponowano jej stanowisko mened\u017cera w nowym oddziale ich salonu.<\/p>\n\n\n\n A Ola sprzeda\u0142a trzy swoje \u201ebohomazy\u201d do prywatnej kolekcji. Za niez\u0142e pieni\u0105dze. Wi\u0119c kto tu przegrywa, Stasiu?<\/p>\n\n\n\n Milcza\u0142, patrz\u0105c na mnie zagubionym wzrokiem. W jedn\u0105 noc jego \u015bwiat, w kt\u00f3rym by\u0142 kr\u00f3lem, rozsypa\u0142 si\u0119 w py\u0142.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n Zdj\u0105\u0142em obr\u0105czk\u0119 z palca i po\u0142o\u017cy\u0142em j\u0105 na stole.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Zostan\u0119 z Kir\u0105. Wygl\u0105da na to, \u017ce ma teraz du\u017ce mieszkanie. A ty mo\u017cesz zosta\u0107 tutaj. W swojej strefie komfortu. Przejrzyj swoje archiwum.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eSam zrobi\u0142e\u015b sos do mi\u0119sa, Len?\u201d zapyta\u0142a Katya, nabieraj\u0105c widelcem z\u0142ocistobr\u0105zowy kawa\u0142ek mi\u0119sa. Skin\u0105\u0142em g\u0142ow\u0105, staraj\u0105c si\u0119 u\u015bmiecha\u0107 tak swobodnie, jak to tylko \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":11833,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11832","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11832","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11832"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11832\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11834,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11832\/revisions\/11834"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11833"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11832"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11832"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/ofigeno.net\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/Be2X2O2oM_ready84.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n