![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-47-24.png\")
<\/figure>\n\n\n\nStra\u017cnik pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105. \u201ePrzepraszam, ale zosta\u0142 zwolniony. Powiniene\u015b z nim o tym porozmawia\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Odszed\u0142em czuj\u0105c, \u017ce moje policzki p\u0142on\u0105 ze wstydu. Co do cholery si\u0119 dzia\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka obserwowa\u0142em, jak Jonathan jak zwykle szykuje si\u0119 do \u201epracy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zanim jednak wyszed\u0142, usiad\u0142 na kanapie, \u017ceby przeczyta\u0107 wiadomo\u015b\u0107 na telefonie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak idzie ci z ewentualnym awansem?\u201d \u2013 zapyta\u0142em od niechcenia.<\/p>\n\n\n\n
Ledwo oderwa\u0142 wzrok od telefonu. \u201eC\u00f3\u017c, wiesz. Nadal nad tym pracuj\u0119. Du\u017co do zrobienia\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Poczeka\u0142em, a\u017c jego samoch\u00f3d wyjedzie z podjazdu i wezwa\u0142em taks\u00f3wk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePod\u0105\u017caj za niebieskim sedanem\u201d \u2013 powiedzia\u0142em kierowcy. Spojrza\u0142 na mnie dziwnie, ale nie zaprotestowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Poszli\u015bmy za Jonathanem do niebezpiecznej dzielnicy miasta.<\/p>\n\n\n\n
Zaparkowa\u0142 na podejrzanym parkingu i uda\u0142 si\u0119 do ma\u0142ej kawiarni.<\/p>\n\n\n\n
Przez okno widzia\u0142em, jak siada\u0142 przy stole ze starsz\u0105 kobiet\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePoczekaj tutaj\u201d \u2013 powiedzia\u0142em kierowcy. Podszed\u0142em bli\u017cej i zrobi\u0142em kilka zdj\u0119\u0107 telefonem.<\/p>\n\n\n\n
Do\u0142\u0105czy\u0142a do nich m\u0142oda kobieta, potem druga.<\/p>\n\n\n\n
Wkr\u00f3tce przy stole z Jonathanem zasiad\u0142o sze\u015b\u0107 kobiet.<\/p>\n\n\n\n
Co on robi?<\/p>\n\n\n\n
Kiedy odeszli, podszed\u0142em do jednej z kobiet.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam, sk\u0105d znasz Jonathana?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Skrzywi\u0142a si\u0119. \u201eTen facet? On nie docenia prawdziwego talentu. Powodzenia z nim\u201d.<\/p>\n\n\n\n Zanim zd\u0105\u017cy\u0142em zada\u0107 wi\u0119cej pyta\u0144, odesz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Tego wieczoru pokaza\u0142em Jonathanowi zdj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n \u201eCzy chcesz mi to wyja\u015bni\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n Jego twarz zblad\u0142a. \u201e\u015aledzi\u0142a\u015b mnie? Rebecca, jak mog\u0142a\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eJak mog\u0142em? Jak mog\u0142e\u015b k\u0142ama\u0107 mi przez miesi\u0105ce? Co tu si\u0119 dzieje?\u201d<\/p>\n\n\n\n Jonathan westchn\u0105\u0142 i usiad\u0142 na krze\u015ble.<\/p>\n\n\n\n \u201eRzuci\u0142em prac\u0119, \u017ceby spe\u0142ni\u0107 swoje marzenie. Re\u017cyseruj\u0119 sztuk\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n Spojrza\u0142am na niego zszokowana.<\/p>\n\n\n\n \u201eSztuka? A co z naszym kredytem hipotecznym? P\u0142acenie za edukacj\u0119 naszych dzieci? Jak mo\u017cesz sobie na to pozwoli\u0107 bez pracy?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eWzi\u0105\u0142em troch\u0119 naszych oszcz\u0119dno\u015bci\u201d \u2013 przyzna\u0142. \u201eOko\u0142o 50 000 dolar\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201ePi\u0119\u0107dziesi\u0105t tysi\u0119cy dolar\u00f3w?\u201d krzykn\u0119\u0142am. \u201eCzy ty oszala\u0142e\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eTo inwestycja\u201d \u2013 upiera\u0142 si\u0119 Jonathan. \u201eTa sztuka b\u0119dzie moim prze\u0142omem. Jestem tego pewien\u201d.<\/p>\n\n\n\n Wzi\u0105\u0142em g\u0142\u0119boki oddech.<\/p>\n\n\n\n \u201eAlbo anulujesz t\u0119 sztuk\u0119 i oddasz pieni\u0105dze, albo we\u017amiemy rozw\u00f3d\u201d.<\/p>\n\n\n\n Jonathan patrzy\u0142 na mnie przez d\u0142ugi czas.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie mog\u0119 zrezygnowa\u0107 ze swojego marzenia, Becca. Przepraszam.\u201d<\/p>\n\n\n\n To by\u0142o jak policzek.<\/p>\n\n\n\n \u201ePrzepraszam? To wszystko, co mo\u017cesz powiedzie\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n Jonathan wsta\u0142 i zacisn\u0105\u0142 pi\u0119\u015bci.<\/p>\n\n\n\n \u201eCo chcesz us\u0142ysze\u0107? \u017bebym wr\u00f3ci\u0142 do mojej rozdzieraj\u0105cej serce pracy, tylko po to, \u017ceby ci\u0119 uszcz\u0119\u015bliwi\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eChc\u0119, \u017ceby\u015b by\u0142 odpowiedzialny!\u201d krzykn\u0119\u0142am.<\/p>\n\n\n\n \u201eMamy dzieci, Jonathan. Rachunki. Przysz\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna zaplanowa\u0107!\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eAle co z moj\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105?\u201d \u2013 zaprotestowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u201eMoje marzenia? Nie maj\u0105 znaczenia?\u201d<\/p>\n\n\n\n Za\u015bmia\u0142em si\u0119 gorzko.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie ma znaczenia, \u017ce \u200b\u200bb\u0119d\u0105 nas kosztowa\u0107 wszystko, na co pracowali\u015bmy!\u201d<\/p>\n\n\n\n Jonathan zacz\u0105\u0142 chodzi\u0107 po pokoju.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie rozumiesz. Ta sztuka… to moja szansa, \u017ceby sta\u0107 si\u0119 kim\u015b\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eJu\u017c co\u015b mia\u0142e\u015b\u201d \u2013 powiedzia\u0142em dr\u017c\u0105cym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n \u201eRodzina. \u017bycie. Czy to nie wystarczy\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie o to chodzi. Musz\u0119 to zrobi\u0107 dla siebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eDla siebie\u201d \u2013 powt\u00f3rzy\u0142em.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie dla nas. Nie dla naszych dzieci\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eZrozumiej\u0105, kiedy mi si\u0119 uda\u201d \u2013 upiera\u0142 si\u0119 Jonathan.<\/p>\n\n\n\n Pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u201eA je\u015bli nie? Co wtedy?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eDam rad\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 zdecydowanie.<\/p>\n\n\n\n \u201eZobaczysz to\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie\u201d \u2013 powiedzia\u0142em, czuj\u0105c dziwny spok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie b\u0119d\u0119 tego ogl\u0105da\u0107. Nie mog\u0119 patrze\u0107, jak stawiasz wszystko na puste marzenie\u201d.<\/p>\n\n\n\n Twarz Jonathana sta\u0142a si\u0119 surowa.<\/p>\n\n\n\n \u201eW takim razie wygl\u0105da na to, \u017ce sko\u0144czyli\u015bmy.\u201d<\/p>\n\n\n\n Kiedy w\u015bciek\u0142y wyszed\u0142 z domu, opad\u0142am na kanap\u0119, czuj\u0105c, jak ci\u0119\u017car naszego zrujnowanego \u017cycia mnie przyt\u0142acza.<\/p>\n\n\n\n Jak si\u0119 tu znale\u017ali\u015bmy?<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pne miesi\u0105ce by\u0142y wype\u0142nione sprawami prawniczymi i papierkow\u0105 robot\u0105.<\/p>\n\n\n\n Kontynuowa\u0142am walk\u0119 i wnios\u0142am pozew o rozw\u00f3d, pr\u00f3buj\u0105c odzyska\u0107 po\u0142ow\u0119 oszcz\u0119dno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Jonathan wyprowadzi\u0142 si\u0119 i ca\u0142kowicie po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 swojej ukochanej sztuce.<\/p>\n\n\n\n Emily, nasza najstarsza c\u00f3rka, prze\u017cy\u0142a to bardzo \u017ale.<\/p>\n\n\n\n \u201eDlaczego nie mo\u017cesz wybaczy\u0107 tacie?\u201d \u2013 zapyta\u0142a pewnego wieczoru.<\/p>\n\n\n\n Westchn\u0105\u0142em.<\/p>\n\n\n\n \u201eNie chodzi o wybaczenie, kochanie. Chodzi o zaufanie.<\/p>\n\n\n\n Tw\u00f3j ojciec zawi\u00f3d\u0142 to zaufanie.<\/p>\n\n\n\n Pewnego wieczoru Jonathan zadzwoni\u0142. \u201eSztuka jest grana w przysz\u0142ym tygodniu. Przyjdziesz?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eNie s\u0105dz\u0119, \u017ceby to by\u0142 dobry pomys\u0142\u201d \u2013 powiedzia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n \u201eProsz\u0119, Becca. To dla mnie wa\u017cne\u201d.<\/p>\n\n\n\n Wbrew w\u0142asnemu rozs\u0105dkowi, zgodzi\u0142em si\u0119. Teatr by\u0142 w po\u0142owie pusty.<\/p>\n\n\n\n Sztuka Jonathana by\u0142a… nieudana.<\/p>\n\n\n\n Absurdalne dialogi, myl\u0105ca fabu\u0142a. Wyszed\u0142em w przerwie.<\/p>\n\n\n\n Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej Jonathan przyszed\u0142 do mojego domu. Wygl\u0105da\u0142 okropnie \u2013 nieogolony, jego ubranie by\u0142o pogniecione.<\/p>\n\n\n\n \u201eSztuka okaza\u0142a si\u0119 pora\u017ck\u0105\u201d \u2013 powiedzia\u0142. \u201eBardzo mi przykro, Becca. Pope\u0142ni\u0142em wielki b\u0142\u0105d\u201d.<\/p>\n\n\n\n Poczu\u0142em troch\u0119 \u017calu, ale st\u0142umi\u0142em to. \u201ePrzykro mi, \u017ce nie wysz\u0142o. Ale to niczego nie zmienia mi\u0119dzy nami\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eCzy nie mo\u017cemy spr\u00f3bowa\u0107 jeszcze raz?\u201d b\u0142aga\u0142. \u201eDla dobra dzieci?\u201d<\/p>\n\n\n\n Pokr\u0119ci\u0142em g\u0142ow\u0105. \u201eMo\u017cesz je zobaczy\u0107, tak jak nakaza\u0142 s\u0105d. Ale to koniec mi\u0119dzy nami, Jonathan. Wyrazi\u0142em swoj\u0105 opini\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n Gdy zamkn\u0119\u0142am drzwi, poczu\u0142am, jak ci\u0119\u017car spada mi z ramion. Bola\u0142o, ale wiedzia\u0142am, \u017ce zrobi\u0142am dobrze.<\/p>\n\n\n\n Nadszed\u0142 czas, aby skupi\u0107 si\u0119 na dzieciach i mojej przysz\u0142o\u015bci \u2014 bez k\u0142amstw Jonathana, kt\u00f3re mnie do\u0142uj\u0105.<\/p>\n\n\n\n Tej nocy zadzwoni\u0142am do siostry. \u201eHej, pami\u0119tasz jak rozmawia\u0142y\u015bmy o wyje\u017adzie do Europy? Zr\u00f3bmy to\u201d.<\/p>\n\n\n\n Ona si\u0119 za\u015bmia\u0142a. \u201eSerio? A co z prac\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eJako\u015b sobie z tym poradz\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142em. \u201e\u017bycie jest za kr\u00f3tkie na \u201eco by by\u0142o, gdyby\u201d, wiesz?\u201d<\/p>\n\n\n\n U\u015bmiechn\u0119\u0142am si\u0119, ko\u0144cz\u0105c rozmow\u0119. Po raz pierwszy od miesi\u0119cy poczu\u0142am ekscytacj\u0119 na my\u015bl o przysz\u0142o\u015bci. Kto wiedzia\u0142, jakie przygody mnie czekaj\u0105?<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego ranka wsta\u0142em wcze\u015bnie i poszed\u0142em pobiega\u0107. \u015awie\u017ce powietrze by\u0142o orze\u017awiaj\u0105ce. Kiedy bieg\u0142em obok naszej starej ulubionej kawiarni, zobaczy\u0142em Jonathana w \u015brodku, pochylonego nad notatnikiem.<\/p>\n\n\n\n Przez chwil\u0119 rozwa\u017ca\u0142em wej\u015bcie do \u015brodka. Ale potem pobieg\u0142em dalej. Niekt\u00f3re rozdzia\u0142y musz\u0105 pozosta\u0107 zamkni\u0119te.<\/p>\n\n\n\n Kiedy wr\u00f3ci\u0142am do domu, zobaczy\u0142am, \u017ce Emily ju\u017c wsta\u0142a i robi \u015bniadanie. \u201eDzie\u0144 dobry, mamo\u201d \u2013 powiedzia\u0142a. \u201eCzy chcia\u0142aby\u015b nale\u015bniki?\u201d<\/p>\n\n\n\n Przytuli\u0142em j\u0105. \u201eTo brzmi cudownie, kochanie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Przy \u015bniadaniu poruszy\u0142am temat naszej przysz\u0142o\u015bci. \u201eUzna\u0142am, \u017ce musimy co\u015b zmieni\u0107. Co by\u015b powiedzia\u0142a na przeprowadzk\u0119?\u201d<\/p>\n\n\n\n Oczy Emily rozszerzy\u0142y si\u0119. \u201ePrzeprowadzka? Gdzie?\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eJeszcze nie wiem\u201d \u2013 przyzna\u0142em. \u201eAle my\u015bl\u0119, \u017ce nowy pocz\u0105tek dobrze by nam wszystkim zrobi\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n Michael wszed\u0142, pocieraj\u0105c oczy. \u201eO czym ty m\u00f3wisz, ruszaj\u0105c si\u0119?\u201d<\/p>\n\n\n\n Wyja\u015bni\u0142em swoje my\u015bli. Ku mojemu zaskoczeniu dzieci by\u0142y otwarte na ten pomys\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u201eCzy mo\u017cemy mie\u0107 psa, je\u015bli si\u0119 przeprowadzimy?\u201d zapyta\u0142 Michael.<\/p>\n\n\n\n Za\u015bmia\u0142am si\u0119. \u201eZobaczymy. Wszystko w porz\u0105dku, okej?\u201d<\/p>\n\n\n\n P\u00f3\u017aniej tego samego dnia spotka\u0142am si\u0119 na kawie z moj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 Lis\u0105. Ona sama przesz\u0142a rozw\u00f3d kilka lat wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n \u201eJak si\u0119 masz?\u201d zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Westchn\u0119\u0142am. \u201eSzczerze? To trudne. Ale te\u017c\u2026 wyzwalaj\u0105ce? To dziwne?\u201d<\/p>\n\n\n\n Lisa pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eWcale nie. To szansa, \u017ceby odnale\u017a\u0107 siebie na nowo\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eMy\u015bl\u0119 o powrocie do szko\u0142y\u201d \u2013 przyzna\u0142em. \u201eMo\u017ce sko\u0144cz\u0119 ten stopie\u0144, kt\u00f3rego nigdy nie zdoby\u0142em\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eTo niesamowite!\u201d wykrzykn\u0119\u0142a Lisa. \u201eDasz rad\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n Podczas rozmowy poczu\u0142em, jak we mnie narasta iskra podniecenia. By\u0107 mo\u017ce to nie by\u0142 koniec, ale nowy pocz\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n Tego wieczoru, pomagaj\u0105c Emily z prac\u0105 domow\u0105, us\u0142ysza\u0142em dzwonek telefonu. To by\u0142 Jonathan.<\/p>\n\n\n\n Zawaha\u0142am si\u0119, ale i tak odpowiedzia\u0142am: \u201eJe\u015bli chodzi o dzieci, to tak. Wszystko inne, nie\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eW porz\u0105dku\u201d \u2013 odpisa\u0142. \u201eObiad jutro?\u201d<\/p>\n\n\n\n Spotkali\u015bmy si\u0119 w neutralnej kawiarni. Jonathan wygl\u0105da\u0142 lepiej ni\u017c ostatnim razem, gdy go widzia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n \u201eDu\u017co my\u015bla\u0142em\u201d \u2013 zacz\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n Podnios\u0142em r\u0119k\u0119. \u201eJonathan, jeste\u015bmy tu, \u017ceby porozmawia\u0107 o dzieciach. I tylko o dzieciach\u201d.<\/p>\n\n\n\n Skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, wygl\u0105daj\u0105c na winnego. \u201eDobrze. Przepraszam. Jak si\u0119 maj\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n Rozmawiali\u015bmy o trudno\u015bciach Emily z matematyk\u0105 i nowym zainteresowaniu Michaela robotyk\u0105.<\/p>\n\n\n\n Wydawa\u0142o si\u0119 to prawie normalne, dop\u00f3ki nie przypomnia\u0142em sobie, dlaczego tu jeste\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n Gdy nasza rozmowa dobiega\u0142a ko\u0144ca, Jonathan odchrz\u0105kn\u0105\u0142. \u201eJa\u2026 dosta\u0142em ofert\u0119 pracy. Ponownie w finansach\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u201eTo wspaniale\u201d \u2013 powiedzia\u0142em i mia\u0142em to na my\u015bli. \u201eDzieciaki b\u0119d\u0105 zachwycone, gdy to us\u0142ysz\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n Zawaha\u0142 si\u0119. \u201ePraca w Chicago\u201d.<\/p>\n\n\n\n Mrugn\u0119\u0142am. \u201eOch. To\u2026 daleko.\u201d<\/p>\n\n\n\n \u201eTak\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 cicho. \u201eJeszcze nie zdecydowa\u0142em. Chcia\u0142em najpierw porozmawia\u0107 z tob\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n Wzi\u0105\u0142em g\u0142\u0119boki oddech. \u201eJe\u015bli tego chcesz, powiniene\u015b si\u0119 zgodzi\u0107. Znajdziemy spos\u00f3b na zorganizowanie spotka\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n Jonathan skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, wygl\u0105daj\u0105c na ul\u017conego. \u201eDzi\u0119kuj\u0119, Becca. Za wszystko.\u201d<\/p>\n\n\n\n Patrz\u0105c jak odchodzi, poczu\u0142em smutek z powodu tego co stracili\u015bmy, ale tak\u017ce nadziej\u0119 na przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u017bycie rzadko uk\u0142ada si\u0119 tak, jak planujemy.<\/p>\n\n\n\n Ale czasami nieoczekiwane zwroty akcji prowadz\u0105 nas dok\u0142adnie tam, gdzie powinni\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Kiedy postanowi\u0142am pocz\u0119stowa\u0107 m\u0119\u017ca jego ulubionym daniem w pracy, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie pracowa\u0142 tam od kilku miesi\u0119cy. Nie mia\u0142am poj\u0119cia, \u017ce \u200b\u200bto \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10449,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10448","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10448","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10448"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10448\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10450,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10448\/revisions\/10450"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10449"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10448"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10448"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swiat24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-47-40.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-47-51.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-48-00.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-48-25.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-48-35.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-48-43.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/1.wunderbarr.com\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/2024-12-06_22-48-52.png\")
<\/figure>\n\n\n\n